، روز سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم را روزه بگیرد.

 و در روز پانزدهم نزدیک ظهر غسل کند.

 و وقت زوال ظهر، نماز ظهر و عصر را بجا آورد در حالتی که رکوع و سجودشان را نیکو انجام دهد.

و در مکانی خلوت قرار بگیرد که چیزی او را مشغول نسازد و کسی با او سخن ننماید.

وقتی نماز به اتمام رسید رو به قبله بنشیند کند

و صد مرتبه سوره حمد،

صد مرتبه سوره اخلاص،

و ده مرتبه آیةالکرسی را قرائت کند.

سپس

سوره‌های انعام،

بنی‌اسرائیل،

کهف،

لقمان،

یس،

صافّات،

حَّم سجده،

حَّمعَّسَّق،

حَّم دخان،

فتح،

واقعه،

مُلْک،

نَّ

وَ اِذَا السَّماَّءُانْشَقَّتْ و تا آخر قرآن را قرائت کند

و پس از اتمام در حالی که رو به قبله است ،دعای ذیل را بخواند:

صَدَقَ اللَّهُ الْعَظِيمُ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ‏

صدق است كلام خداى بزرگ كه هيچ خدايى جز او نيست او زنده پاينده است

ذُو الْجَلاَلِ وَ الْإِكْرَامِ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ‏

و صاحب جلالت و بزرگوارى و بخشش و مهربانى و حلم و كرم است

الَّذِي لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‏ءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ الْبَصِيرُ الْخَبِيرُ

آن خدايى كه هيچكس مثل و مانندش نيست و او شنوا و دانا و بينا و آگاه است

(شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ وَ الْمَلاَئِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قَائِماً بِالْقِسْطِ

ذاتش خود گواهى دهد كه هيچ خدايى جز او نيست و فرشتگان و دانايان عالم همه گواهى مى ‏دهند و او نگهبان عدل و داد است

لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ) وَ بَلَّغَتْ رُسُلُهُ الْكِرَامُ وَ أَنَا عَلَى ذَلِكَ مِنَ الشَّاهِدِينَ‏

و خدايى جز آن ذات با حكمت و عزت و اقتدار نيست و رسولان بزرگوارش تبليغ امر او نمودند و من بر اين امور چون شاهدان ديگر شاهد و گواه مى ‏باشم

اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ وَ لَكَ الْمَجْدُ وَ لَكَ الْعِزُّ وَ لَكَ الْفَخْرُ وَ لَكَ الْقَهْرُ وَ لَكَ النِّعْمَةُ

اى خدا ستايش و مجد و عزت و فخر و قهر همه مخصوص توست و نعمت

وَ لَكَ الْعَظَمَةُ وَ لَكَ الرَّحْمَةُ وَ لَكَ الْمَهَابَةُ وَ لَكَ السُّلْطَانُ‏

و بزرگوارى و مهربانى و هيبت و پادشاهى

وَ لَكَ الْبَهَاءُ وَ لَكَ الاِمْتِنَانُ وَ لَكَ التَّسْبِيحُ وَ لَكَ التَّقْدِيسُ وَ لَكَ التَّهْلِيلُ وَ لَكَ التَّكْبِيرُ

و بهاء و بخشش و پاكى و پاكيزگى و يكتايى و كبريايى اختصاص به تو دارد

وَ لَكَ مَا يُرَى وَ لَكَ مَا لاَ يُرَى وَ لَكَ مَا فَوْقَ السَّمَاوَاتِ الْعُلَى‏

و در ملك وجود آنچه به چشم ديده شود و آنچه ديده نشود و آنچه فوق آسمانهاى بلند

وَ لَكَ مَا تَحْتَ الثَّرَى وَ لَكَ الْأَرَضُونَ السُّفْلَى وَ لَكَ الْآخِرَةُ وَ الْأُولَى‏

و زمين هاى پست و هر چه زير زمين است‏ و دنيا و آخرت همه از توست

وَ لَكَ مَا تَرْضَى بِهِ مِنَ الثَّنَاءِ وَ الْحَمْدِ وَ الشُّكْرِ وَ النَّعْمَاءِ

و هر حمد و ثناء و شكر بر نعماء كه تو پسندى خاص توست

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى جَبْرَئِيلَ أَمِينِكَ عَلَى وَحْيِكَ وَ الْقَوِيِّ عَلَى أَمْرِكَ‏

اى خدا درود فرست بر جبرئيل كه امين وحى است و در اطاعت امرت نيرومند

وَ الْمُطَاعِ فِي سَمَاوَاتِكَ وَ مَحَالِّ كَرَامَاتِكَ الْمُتَحَمِّلِ لِكَلِمَاتِكَ النَّاصِرِ لِأَنْبِيَائِكَ الْمُدَمِّرِ لِأَعْدَائِكَ‏

و در سماوات و مقامات عالى از جانبت فرمانده مطاع است و نگهبان سخنان وحى و يارى كننده پيغمبران و هلاك كننده دشمنان توست

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مِيكَائِيلَ مَلَكِ رَحْمَتِكَ وَ الْمَخْلُوقِ لِرَأْفَتِكَ وَ الْمُسْتَغْفِرِ الْمُعِينِ لِأَهْلِ طَاعَتِكَ‏

اى خدا درود فرست بر ميكائيل كه فرشته رحمت است و براى ظهور رأفتت خلق شده و آمرزش طلب و يارى رسان بر اهل طاعتت

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى إِسْرَافِيلَ حَامِلِ عَرْشِكَ وَ صَاحِبِ الصُّورِ الْمُنْتَظِرِ لِأَمْرِكَ الْوَجِلِ الْمُشْفِقِ مِنْ خِيفَتِكَ‏

اى خدا درود فرست بر اسرافيل كه حامل عرش و صاحب صور و نداى توست و آماده فرمان و ترسان و هراسان از خوف توست

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى حَمَلَةِ الْعَرْشِ الطَّاهِرِينَ وَ عَلَى السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ الطَّيِّبِينَ وَ عَلَى مَلاَئِكَتِكَ الْكِرَامِ الْكَاتِبِينَ‏

خدايا درود فرست بر حاملان عرشت كه از پاكانند و هم بر سفيران بزرگوار نيكوكار پاكيزه ‏ات و هم بر فرشتگان با كرامت نويسنده اعمال

وَ عَلَى مَلاَئِكَةِ الْجِنَانِ وَ خَزَنَةِ النِّيرَانِ وَ مَلَكِ الْمَوْتِ وَ الْأَعْوَانِ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الْإِكْرَامِ‏

و هم بر فرشتگان خازن بهشت و دوزخت و بر ملك الموت و اعوانش اى خداى صاحب جلال و بزرگوارى

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى أَبِينَا آدَمَ بَدِيعِ فِطْرَتِكَ الَّذِي كَرَّمْتَهُ بِسُجُودِ مَلاَئِكَتِكَ وَ أَبَحْتَهُ جَنَّتَكَ‏

خدايا درود فرست بر پدر ما آدم ابو البشر خلق بديع بى ‏نظيرت كه او را شرافت بخشيدى و مسجود فرشتگانش ساختى و بهشت را بر او مباح فرمودى

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى أُمِّنَا حَوَّاءَ الْمُطَهَّرَةِ مِنَ الرِّجْسِ الْمُصَفَّاةِ مِنَ الدَّنَسِ الْمُفَضَّلَةِ مِنَ الْإِنْسِ الْمُتَرَدِّدَةِ بَيْنَ مَحَالِّ الْقُدْسِ‏

و هم درود فرست بر حوا مادر ما پاك و پاكيزه از پليدى و آلودگى كه از نوع آدميانش فضيلت دادى و در ميان (بهشت) مقامات قدس اجازه رفت و آمدش دادى

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى هَابِيلَ وَ شَيْثٍ وَ إِدْرِيسَ وَ نُوحٍ وَ هُودٍ وَ صَالِحٍ‏

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْأَوْصِيَاءِ وَ السُّعَدَاءِ وَ الشُّهَدَاءِ وَ أَئِمَّةِ الْهُدَى‏

خدايا درود فرست بر اوصياى پيغمبرانت و سعيدان و شهيدان و پيشوايان هدايت خلق

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْأَبْدَالِ وَ الْأَوْتَادِ وَ السُّيَّاحِ وَ الْعُبَّادِ وَ الْمُخْلِصِينَ وَ الزُّهَّادِ وَ أَهْلِ الْجِدِّ وَ الاِجْتِهَادِ

خدايا درود فرست بر ابدال و اوتاد و سياحان و اهل عبادت و بندگان با اخلاص و زهاد و اهل كوشش و جهد،

وَ اخْصُصْ مُحَمَّداً وَ أَهْلَ بَيْتِهِ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَ أَجْزَلِ كَرَامَاتِكَ وَ بَلِّغْ رُوحَهُ وَ جَسَدَهُ مِنِّي تَحِيَّةً وَ سَلاَماً

بر همه درود فرست و محمد و آلش را به بهترين درود و بزرگترين مقام كرامتت مخصوص گردان و به روح و جسد شريفش از من تحيت و سلام رسان

بر همه درود فرست و محمد و آلش را به بهترين درود و بزرگترين مقام كرامتت مخصوص گردان و به روح و جسد شريفش از من تحيت و سلام رسان

وَ زِدْهُ فَضْلاً وَ شَرَفاً وَ كَرَماً حَتَّى تُبَلِّغَهُ أَعْلَى دَرَجَاتِ أَهْلِ الشَّرَفِ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الْمُرْسَلِينَ وَ الْأَفَاضِلِ الْمُقَرَّبِينَ‏

و بر فضيلت و شرافت و بزرگواريش بيفزا تا آنكه او را به عالی ترين درجات اهل شرافت از انبياء و رسل و بهترين مقربان درگاهت برسانى

اللَّهُمَّ وَ صَلِّ عَلَى مَنْ سَمَّيْتُ وَ مَنْ لَمْ أُسَمِّ مِنْ مَلاَئِكَتِكَ وَ أَنْبِيَائِكَ وَ رُسُلِكَ وَ أَهْلِ طَاعَتِكَ‏

خدايا درود فرست بر آنان كه نام بردم و يا نام نبردم از فرشتگان و انبياء و رسل و اهل طاعتت

وَ أَوْصِلْ صَلَوَاتِي إِلَيْهِمْ وَ إِلَى أَرْوَاحِهِمْ وَ اجْعَلْهُمْ إِخْوَانِي فِيكَ وَ أَعْوَانِي عَلَى دُعَائِكَ‏

و درود مرا به آنها و به ارواح پاك آنها برسان و آنها را برادران من در راهت و ياوران من در دعاى به درگاهت قرار ده

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَشْفِعُ بِكَ إِلَيْكَ وَ بِكَرَمِكَ إِلَى كَرَمِكَ‏

اى خدا من تو را بسوى تو شفيع مى ‏گردانم و به كرمت بسوى كرمت

وَ بِجُودِكَ إِلَى جُودِكَ وَ بِرَحْمَتِكَ إِلَى رَحْمَتِكَ وَ بِأَهْلِ طَاعَتِكَ إِلَيْكَ‏

و به جودت بسوى جودت و به رحمتت بسوى رحمتت و به اهل طاعتت بسوى تو متوسل مى ‏شوم

وَ أَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ بِكُلِّ مَا سَأَلَكَ بِهِ أَحَدٌ مِنْهُمْ مِنْ مَسْأَلَةٍ شَرِيفَةٍ غَيْرِ مَرْدُودَةٍ

و از تو درخواست مى‏ كنم آنچه از خواهش هاى بلند مرتبه مقبول تو كه اين بندگانى كه نام بردم از تو درخواست كنند 

و از تو درخواست مى‏ كنم آنچه از خواهش هاى بلند مرتبه مقبول تو كه اين بندگانى كه نام بردم از تو درخواست كنند

وَ بِمَا دَعَوْكَ بِهِ مِنْ دَعْوَةٍ مُجَابَةٍ غَيْرِ مُخَيَّبَةٍ

و هر دعاى مستجاب آنها كه نوميدى در آن نيست

يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا حَلِيمُ يَا كَرِيمُ يَا عَظِيمُ يَا جَلِيلُ يَا مُنِيلُ يَا جَمِيلُ‏

اى خدا اى بخشنده اى مهربان اى بردبار اى كريم اى بزرگ اى بزرگوار اى عطا بخش اى نيكو

يَا كَفِيلُ يَا وَكِيلُ يَا مُقِيلُ يَا مُجِيرُ يَا خَبِيرُ يَا مُنِيرُ يَا مُبِيرُ يَا مَنِيعُ يَا مُدِيلُ يَا مُحِيلُ‏

اى كفيل خلق اى وكيل اى گذشت كننده اى پناه دهنده اى آگاه اى روشن كننده اى هلاك كننده اى با مناعت اى دولت بخش اى با تدبير

يَا كَبِيرُ يَا قَدِيرُ يَا بَصِيرُ يَا شَكُورُ يَا بَرُّ يَا طُهْرُ يَا طَاهِرُ يَا قَاهِرُ يَا ظَاهِرُ يَا بَاطِنُ‏

اى بزرگ اى توانا اى بينا اى پاداش دهنده شاكران اى نيكو اى پاك اى پاكيزه اى قادر غالب اى پيدا اى پنهان

يَا سَاتِرُ يَا مُحِيطُ يَا مُقْتَدِرُ يَا حَفِيظُ يَا مُتَجَبِّرُ يَا قَرِيبُ يَا وَدُودُ يَا حَمِيدُ يَا مَجِيدُ يَا مُبْدِئُ‏

اى ساتر گناهان اى محيط به خلق اى با اقتدار اى نگهبان اى جبران كننده اى نزديك اى مهربان اى ستوده صفات اى با مجد و عزت اى آفريننده

يَا مُعِيدُ يَا شَهِيدُ يَا مُحْسِنُ يَا مُجْمِلُ يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ يَا قَابِضُ يَا بَاسِطُ يَا هَادِي يَا مُرْسِلُ‏

اى برگرداننده اى گواه اى احسان كننده اى نيكويى كننده اى نعمت بخش اى افزونى بخش اى باز گيرنده اى گستراننده اى رهنما اى فرستنده

يَا مُرْشِدُ يَا مُسَدِّدُ يَا مُعْطِي يَا مَانِعُ يَا دَافِعُ يَا رَافِعُ يَا بَاقِي يَا وَاقِي يَا خَلاَّقُ‏

اى هدايت كننده اى قوت بخشنده اى عطا بخش اى منع كننده اى دفع كننده اى رفعت بخش اى باقى ابدى اى نگهدار اى آفريننده

يَا وَهَّابُ يَا تَوَّابُ يَا فَتَّاحُ يَا نَفَّاحُ يَا مُرْتَاحُ يَا مَنْ بِيَدِهِ كُلُّ مِفْتَاحٍ يَا نَفَّاعُ يَا رَءُوفُ يَا عَطُوفُ‏

اى روزى دهنده اى بخشنده بى ‏عوض اى توبه پذير اى گشاينده اى بخشنده اى سود دهنده اى كسى كه هر كليد به دست توست اى منفعت بخش اى مهربان اى با عطوفت

يَا كَافِي يَا شَافِي يَا مُعَافِي يَا مُكَافِي يَا وَفِيُّ يَا مُهَيْمِنُ يَا عَزِيزُ يَا جَبَّارُ يَا مُتَكَبِّرُ يَا سَلاَمُ‏

اى كفايت كننده اى شفا بخشنده اى صحت بخش‏اى پاداش دهنده اى وفادار اى نگهبان اى با عزت اى جبران كننده اى با تكبر و جلال اى سلام

يَا مُؤْمِنُ يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ يَا نُورُ يَا مُدَبِّرُ يَا فَرْدُ يَا وِتْرُ يَا قُدُّوسُ يَا نَاصِرُ يَا مُونِسُ‏

اى ايمنى بخش اى يكتا اى بى‏نياز اى نور اى تدبير كننده اى متفرد اى يگانه اى منزه اى يارى كننده اى مونس

يَا بَاعِثُ يَا وَارِثُ يَا عَالِمُ يَا حَاكِمُ يَا بَادِي يَا مُتَعَالِي يَا مُصَوِّرُ يَا مُسَلِّمُ يَا مُتَحَبِّبُ‏

اى برانگيزنده مردگان اى وارث بندگان اى دانا اى حكم فرما اى پديد آور اى راهبر اى بلند مقام اى صورت نگار اى سلامت بخش اى دوست 

 مشكل نزدش آسان است اى كسى كه بر هر چيز تواناست

يَا مُرْسِلَ الرِّيَاحِ يَا فَالِقَ الْإِصْبَاحِ يَا بَاعِثَ الْأَرْوَاحِ يَا ذَا الْجُودِ وَ السَّمَاحِ‏

اى فرستنده بادها و پديد آرنده صبح ها و برانگيزنده روح ها اى صاحب جود و بخشش

يَا رَادَّ مَا قَدْ فَاتَ يَا نَاشِرَ الْأَمْوَاتِ يَا جَامِعَ الشَّتَاتِ يَا رَازِقَ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ‏

اى برگرداننده گذشته ‏ها اى زنده كن مرده ‏ها اى گرد آرنده پراكنده‏ ها اى روزى بخش به هر كه خواهى بى‏ حساب

وَ يَا فَاعِلَ مَا يَشَاءُ كَيْفَ يَشَاءُ وَ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الْإِكْرَامِ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ‏

و اى كسى كه‏ هر چه بخواهى و هر گونه بخواهى توانى كرد اى صاحب جلال و بزرگوارى اى زنده پاينده ابدى

يَا حَيّاً حِينَ لاَ حَيَّ يَا حَيُّ يَا مُحْيِيَ الْمَوْتَى يَا حَيُّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ‏

اى زنده هنگامى كه هيچكس زنده نيست اى زنده اى كه مردگان را زنده مى‏ كند اى زنده‏ اى كه خدايى جز تو نيست اى پديد آرنده زمين و آسمانها 

 ضَعِيفٍ مَهِينٍ بَائِسٍ مُسْتَكِينٍ بِكَ مُسْتَجِيرٍ

و دوستانش او را ترك گفته باشند و مصيبتش سخت باشد دعاى كسى كه در آتش حزن و اندوه مى‏ سوزد ناتوان و خوار و پريشان حال و بينواست و به تو پناه آورده

اللَّهُمَّ وَ أَسْأَلُكَ بِأَنَّكَ مَلِيكٌ وَ أَنَّكَ مَا تَشَاءُ مِنْ أَمْرٍ يَكُونُ وَ أَنَّكَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِيرٌ

اى خدا و از تو درخواست مى ‏كنم كه تو پادشاه ملك وجودى و هر چه بخواهى به امرت موجود مى‏ شود و بر هر چيز توانا هستى

وَ أَسْأَلُكَ بِحُرْمَةِ هَذَا الشَّهْرِ الْحَرَامِ وَ الْبَيْتِ الْحَرَامِ وَ الْبَلَدِ الْحَرَامِ وَ الرُّكْنِ وَ الْمَقَامِ‏

و از تو درخواست مى ‏كنم به حرمت اين ماه (رجب) و به شهر محرم (مكه) و بيت الحرام و ركن و مقام

وَ الْمَشَاعِرِ الْعِظَامِ وَ بِحَقِّ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ آلِهِ السَّلاَمُ‏

و شعارها و عبادتهاى بزرگ و به حق پيغمبر اكرمت محمد (ص) كه بر او و آلش سلام باد 

يَا مَنْ وَهَبَ لِآدَمَ شَيْثاً وَ لِإِبْرَاهِيمَ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ وَ يَا مَنْ رَدَّ يُوسُفَ عَلَى يَعْقُوبَ‏

اى خدايى كه ‏به آدم ابو البشر شيث را عطا كردى و به ابراهيم اسمعيل و اسحق را اى خدايى كه يوسف را به يعقوب برگردانيدى

وَ يَا مَنْ كَشَفَ بَعْدَ الْبَلاَءِ ضُرَّ أَيُّوبَ يَا رَادَّ مُوسَى عَلَى أُمِّهِ وَ زَائِدَ الْخِضْرِ فِي عِلْمِهِ‏

و اى آنكه رنج و درد ايوب را پس از ابتلا برطرف ساختى اى آنكه موسى را به مادرش برگردانيدى و علم و دانش خضر را افزودى

وَ يَا مَنْ وَهَبَ لِدَاوُدَ سُلَيْمَانَ وَ لِزَكَرِيَّا يَحْيَى وَ لِمَرْيَمَ عِيسَى‏

اى آنكه به داود سليمان را عطا كردى و به زكريا يحيى را و به مريم عيسى را بخشيدى

يَا حَافِظَ بِنْتِ شُعَيْبٍ وَ يَا كَافِلَ وَلَدِ أُمِّ مُوسَى (عَنْ وَالِدَتِهِ)

اى نگهدار دختر شعيب (زن موسى) و اى كفالت كننده فرزند مادر موسى

أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوبِي كُلَّهَا وَ تُجِيرَنِي مِنْ عَذَابِكَ‏

از تو درخواست مى ‏كنم كه درود بر محمد و آلش فرستى و گناهان مرا تمام بيامرزى و مرا از عذابت در پناه گيرى

وَ تُوجِبَ لِي رِضْوَانَكَ وَ أَمَانَكَ وَ إِحْسَانَكَ وَ غُفْرَانَكَ وَ جِنَانَكَ‏

و مقام رضاى خود را و امان و احسان و غفران و بهشت و رضوانت را به من عطا فرمايى

وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَفُكَّ عَنِّي كُلَّ حَلْقَةٍ بَيْنِي وَ بَيْنَ مَنْ يُؤْذِينِي وَ تَفْتَحَ لِي كُلَّ بَابٍ‏

و باز درخواست مى ‏كنم از تو كه هر حلقه تنگ عداوتى ميان من و آزار كنندگان من است باز كنى و هر در خير به رويم بگشايى

وَ تُلَيِّنَ لِي كُلَّ صَعْبٍ وَ تُسَهِّلَ لِي كُلَّ عَسِيرٍ وَ تُخْرِسَ عَنِّي كُلَّ نَاطِقٍ بِشَرٍّ وَ تَكُفَّ عَنِّي كُلَّ بَاغٍ‏

و هر كار مشكل را بر من سهل كنى و هر سخت را آسان سازى و هر كه را بر من زبان بد گشايد زبانش ببندى و شر هر ستمگر را از من دفع كنى 

وَ تَكْبِتَ (عَنِّي) كُلَّ عَدُوٍّ لِي وَ حَاسِدٍ وَ تَمْنَعَ مِنِّي كُلَّ ظَالِمٍ وَ تَكْفِيَنِي كُلَّ عَائِقٍ يَحُولُ بَيْنِي وَ بَيْنَ حَاجَتِي‏

و هر دشمن و حسودم را به رو در افكنى و هر ظالم را از من منع فرمايى و هر چه مانع ميان من و حاجت هاى من است

وَ يُحَاوِلُ أَنْ يُفَرِّقَ بَيْنِي وَ بَيْنَ طَاعَتِكَ وَ يُثَبِّطَنِي عَنْ عِبَادَتِكَ‏

و خواهد كه ميان من و طاعتت جدايى افكند و مرا از عبادتت باز دارد او را از من كفايت كنى

يَا مَنْ أَلْجَمَ الْجِنَّ الْمُتَمَرِّدِينَ وَ قَهَرَ عُتَاةَ الشَّيَاطِينِ وَ أَذَلَّ رِقَابَ الْمُتَجَبِّرِينَ‏

اى آنكه ديو سركش را لجام كرده ‏اى و گردنكشان شياطين را مقهور ساخته ‏اى و متكبران و جباران عالم را ذليل نموده‏ اى

وَ رَدَّ كَيْدَ الْمُتَسَلِّطِينَ عَنِ الْمُسْتَضْعَفِينَ أَسْأَلُكَ بِقُدْرَتِكَ عَلَى مَا تَشَاءُ

و مكر و فريب مقتدران را از ضعيفان برگردانيده‏ اى از تو درخواست مى‏كنم به حق قدرتت كه به هر چه خواهى شامل است

وَ تَسْهِيلِكَ لِمَا تَشَاءُ كَيْفَ تَشَاءُ أَنْ تَجْعَلَ قَضَاءَ حَاجَتِي فِيمَا تَشَاءُ

و به آسان بودن نزدت هر چه را بخواهى و هر گونه بخواهى‏ كه حاجت هاى مرا هر چه را مى ‏خواهى روا گردانى.

پس سجده كن بر زمين و بر خاك بگذار دو طرف روى خود را و بگو

اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَ بِكَ آمَنْتُ فَارْحَمْ ذُلِّي وَ فَاقَتِي وَ اجْتِهَادِي وَ تَضَرُّعِي وَ مَسْكَنَتِي وَ فَقْرِي إِلَيْكَ يَا رَبِ‏

خدايا براى تو سجده مى‏ كنم و به تو ايمان دارم تو به خوارى و پريشانيم ترحم كن كه جهد و كوششم و زارى و مسكنت و فقرم به درگاه توست اى پروردگار من.

و كوشش كن كه اشك بريزد چشم هاى تو اگر چه بقدر سر مگسى (سوزنى) باشد بدرستى كه اين علامت استجابت است‏.

سیّد ابن طاووس در کتاب «مهج الدعوات» از امیر المؤمنین علیه السّلام نقل کرده: حضرت رسول صلى الله علیه و آله این دعا را به من تعلیم داد و امر فرمود آن را درهرحال و براى هر سختى و آسانى بخوانم و نیز آن را به جانشین خود تعلیم دهم و خواندن این دعا را ترک نگویم‏ تا حق تعالى را ملاقات کنم و نیز فرمود: یا على این دعا را هر صبح و هر شام بخوان زیرا که گنجى از گنجهاى عرش الهى است. ابىّ بن کعب، به پیشگاه حضرت رسول صلى الله علیه و آله التماس کرد که آن حضرت فضیلت این دعا را بیان نماید، حضرت اندکى از ثواب بسیار آن را بیان فرمود. هرکه مى‏خواهد به کتاب «مهج الدعوات» مراجعه نماید. متن دعا این است:

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْمَلِکُ الْحَقُّ الْمُبِینُ الْمُدَبِّرُ بِلا وَزِیرٍ وَ لا خَلْقٍ مِنْ عِبَادِهِ یَسْتَشِیرُ الْأَوَّلُ غَیْرُ مَوْصُوفٍ [مَصْرُوفٍ]وَ الْبَاقِی بَعْدَ فَنَاءِ الْخَلْقِ الْعَظِیمُ الرُّبُوبِیَّةِ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ [الْأَرْضِ]وَ فَاطِرُهُمَا وَ مُبْتَدِعُهُمَا بِغَیْرِ عَمَدٍ خَلَقَهُمَا وَ فَتَقَهُمَا فَتْقا فَقَامَتِ السَّمَاوَاتُ طَائِعَاتٍ بِأَمْرِهِ وَ اسْتَقَرَّتِ الْأَرَضُونَ بِأَوْتَادِهَا فَوْقَ الْمَاءِ ثُمَّ عَلا رَبُّنَا فِی السَّمَاوَاتِ الْعُلَی الرَّحْمَنُ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوَی لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِی الْأَرْضِ وَ مَا بَیْنَهُمَا وَ مَا تَحْتَ الثَّرَی.

ستایش خدا را که معبودی جز او نیست، آن فرمانروای بر حق آشکار، تدبیرگر، هستی بی آنکه او را وزیری باشد و یا با آفریده‌ای از بندگانش مشورت نماید، آغازی است که در وصف نگنجد و پابرجاست پس از فنای آفریدگان، پرودگاری اش بس بزرگ است، روشنایی آسمان‌ها و زمین‌ها و آفریننده و پدیدآورنده آن دو است، آسمان و زمین را بی ستون آفرید، و از هم گشودشان گشودنی چشم گیر، پس آسمان‌ها به فرمان او بر پا شدند، و زمین‌ها با کوه هایشان بر فراز آب جا گرفت، سپس بلندی گرفت پروردگار ما در آسمان‌های بلند، خدا بخشاینده بر فرمانروای هستی چیره گشت، تنها از آن اوست آنچه در آسمان‌ها و زمین است و هر آنچه بین آن دو و آنچه زیر خاک است.

فَأَنَا أَشْهَدُ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ لا رَافِعَ لِمَا وَضَعْتَ وَ لا وَاضِعَ لِمَا رَفَعْتَ وَ لا مُعِزَّ لِمَنْ أَذْلَلْتَ وَ لا مُذِلَّ لِمَنْ أَعْزَزْتَ وَ لا مَانِعَ لِمَا أَعْطَیْتَ وَ لا مُعْطِیَ لِمَا مَنَعْتَ وَ أَنْتَ اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ کُنْتَ إِذْ لَمْ تَکُنْ سَمَاءٌ مَبْنِیَّةٌ وَ لا أَرْضٌ مَدْحِیَّةٌ وَ لا شَمْسٌ مُضِیئَةٌ وَ لا لَیْلٌ مُظْلِمٌ وَ لا نَهَارٌ مُضِی ءٌ وَ لا بَحْرٌ لُجِّیٌّ وَ لا جَبَلٌ رَاسٍ وَ لا نَجْمٌ سَارٍ وَ لا قَمَرٌ مُنِیرٌ وَ لا رِیحٌ تَهُبُّ وَ لا سَحَابٌ یَسْکُبُ وَ لا بَرْقٌ یَلْمَعُ وَ لا رَعْدٌ یُسَبِّحُ وَ لا رُوحٌ تَنَفَّسُ وَ لا طَائِرٌ یَطِیرُ وَ لا نَارٌ تَتَوَقَّدُ وَ لا مَاءٌ یَطَّرِدُ کُنْتَ قَبْلَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ کَوَّنْتَ کُلَّ شَیْ ءٍ وَ قَدَرْتَ عَلَی کُلِّ شَیْ ءٍ وَ ابْتَدَعْتَ کُلَّ شَیْ ءٍ وَ أَغْنَیْتَ وَ أَفْقَرْتَ وَ أَمَتَّ وَ أَحْیَیْتَ وَ أَضْحَکْتَ وَ أَبْکَیْتَ.

پس من شهادت می‌دهم که تنها تویی خدا، بالابرنده‌ای برای آنچه بر زمین نشاندی نیست و نه زمین زننده‌ای برای آنچه بالا بردی و نه عزّت بخشی آن را که تو خوارش کردی، و خوارکننده‌ای نیست آن را که تو عزیز نمودی و بازدارنده‌ای برای آنچه عطا کردی نیست، و نه عطا کننده‌ای برای آنچه دریغ کردی، و تویی خدا، معبودی جز تو نیست، تو بودی آنگاه که نه آسمانی بنا شده بود و نه زمینی گسترانیده و نه خورشیدی تابان و نه شبی تاریک و نه روزی فروزان و نه دریایی خروشان و نه کوهی استوار و نه ستاره‌ای روان و نه ماهی تابنده و نه بادی وزان، و نه ابری پرباران، و نه برقی درخشان، و نه صاعقه‌ای تسبیح گویان، و نه روحی دم زنان و نه پرنده‌ای پرآن و نه آتشی فروزان و نه آبی روان بوده باشند، پیش از هر چیز بودی و همه چیز را پدید آوردی و بر هر چیز توانا بودی و همه چیز را نو آفریدی و توانگر نمودی و ناتوان ساختی و میراندی و زنده نمودی و خنداندی و گریاندی.

وَ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوَیْتَ فَتَبَارَکْتَ یَا اللَّهُ وَ تَعَالَیْتَ أَنْتَ اللَّهُ الَّذِی لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ الْخَلاقُ الْمُعِینُ [الْعَلِیمُ]أَمْرُکَ غَالِبٌ وَ عِلْمُکَ نَافِذٌ وَ کَیْدُکَ غَرِیبٌ وَ وَعْدُکَ صَادِقٌ وَ قَوْلُکَ حَقٌّ وَ حُکْمُکَ عَدْلٌ وَ کَلامُکَ هُدًی وَ وَحْیُکَ نُورٌ وَ رَحْمَتُکَ وَاسِعَةٌ وَ عَفْوُکَ عَظِیمٌ وَ فَضْلُکَ کَثِیرٌ وَ عَطَاؤُکَ جَزِیلٌ وَ حَبْلُکَ مَتِینٌ وَ إِمْکَانُکَ عَتِیدٌ وَ جَارُکَ عَزِیزٌ وَ بَأْسُکَ شَدِیدٌ وَ مَکْرُکَ مَکِیدٌ أَنْتَ یَا رَبِّ مَوْضِعُ کُلِّ شَکْوَی

و بر فرمانروایی هستی چیره گشتی، پس خجسته بودی،‌ای خدا، و بلندی گرفتی، تویی خدایی که معبودی جز تو نیست، آفریننده یاری رسانی که فرمانت چیره و علمت نافذ، و نیرنگت شگفت، و وعده ات راست، و گفته ات، حق، و داوری ات دادگرانه و مخنت هدایت گر و پیامت نور و رحمتت فراگیر، و گذشتت بزرگ و بخششت بسیار، و عطایت فراوان و ریسمانت استوار، و یاری ات فراهم و پناهنده ات عزّتمند و عذابت سخت، و نیرنگت زیرکانه است، تو‌ای پروردگار من آستانت جایگاه هر شکایتی است.

[وَ]حَاضِرُ کُلِّ مَلَإٍ وَ شَاهِدُ کُلِّ نَجْوَی مُنْتَهَی کُلِّ حَاجَةٍ مُفَرِّجُ کُلِّ حُزْنٍ [حَزِینٍ]غِنَی کُلِّ مِسْکِینٍ حِصْنُ کُلِّ هَارِبٍ أَمَانُ کُلِّ خَائِفٍ حِرْزُ الضُّعَفَاءِ کَنْزُ الْفُقَرَاءِ مُفَرِّجُ الْغَمَّاءِ مُعِینُ الصَّالِحِینَ ذَلِکَ اللَّهُ رَبُّنَا لا إِلَهَ إِلا هُوَ تَکْفِی مِنْ عِبَادِکَ مَنْ تَوَکَّلَ عَلَیْکَ وَ أَنْتَ جَارُ مَنْ لاذَ بِکَ وَ تَضَرَّعَ إِلَیْکَ عِصْمَةُ مَنِ اعْتَصَمَ بِکَ نَاصِرُ مَنِ انْتَصَرَ بِکَ تَغْفِرُ الذُّنُوبَ لِمَنِ اسْتَغْفَرَکَ جَبَّارُ الْجَبَابِرَةِ عَظِیمُ الْعُظَمَاءِ.

و خود حاضر در هر جماعتی و گواه هر گفتگوی نهانی، نهایت هر حاجتی، شادی بخش هر اندوهگین، توانگری هر بر خاک نشسته ای، دژ استوار هر گریزانی، امان هر هراسانی، نگاهدار ناتوانی، گنجینه تهیدستانی، غم زدای غم زدگانی، پشتیبان شایستگانی، آن است خدا، پروردگار ما، معبودی جز او نیست، کفایت می‌کنی از بندگانت آن را که بر تو توکل کند، و تویی پناه آن که به تو پناه آورد و به درگاهت زاری نماید، نگهدار کسیکه به دامن تو چنگ زند، یار آن که از تو یاری جوید، می‌آمرزی گناهان آن را که از تو آمرزش خواهد، جبّار جبّارانی، بزرگ بزرگان.

کَبِیرُ الْکُبَرَاءِ سَیِّدُ السَّادَاتِ مَوْلَی الْمَوَالِی صَرِیخُ الْمُسْتَصْرِخِینَ مُنَفِّسٌ عَنِ الْمَکْرُوبِینَ مُجِیبُ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ أَسْمَعُ السَّامِعِینَ أَبْصَرُ النَّاظِرِینَ أَحْکَمُ الْحَاکِمِینَ أَسْرَعُ الْحَاسِبِینَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ خَیْرُ الْغَافِرِینَ قَاضِی حَوَائِجِ الْمُؤْمِنِینَ مُغِیثُ الصَّالِحِینَ أَنْتَ اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِینَ أَنْتَ الْخَالِقُ وَ أَنَا الْمَخْلُوقُ وَ أَنْتَ الْمَالِکُ وَ أَنَا الْمَمْلُوکُ وَ أَنْتَ الرَّبُّ وَ أَنَا الْعَبْدُ وَ أَنْتَ الرَّازِقُ وَ أَنَا الْمَرْزُوقُ.

سرور سروران، آقای آقایان، سرآمد مولایان، دادرس دادخواهان، گره گشای گرفتاران، اجابت کننده دعای بیچارگان، شنواترین شنوندگان، بیناترین بینندگان، داورترین داوران، سریع‌ترین حسابرسان، مهربان‌ترین مهربانان، بهترین آمرزندگان، برآورنده حاجات مؤمنان، فریادرس نیکان، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، پروردگار جهانیان، تویی آفریدگار و من آفریده و تویی مالک و من مملوک، و تویی پروردگار و من بنده، و تویی روزی دهنده و من روزی خوار.

وَ أَنْتَ الْمُعْطِی وَ أَنَا السَّائِلُ وَ أَنْتَ الْجَوَادُ وَ أَنَا الْبَخِیلُ وَ أَنْتَ الْقَوِیُّ وَ أَنَا الضَّعِیفُ وَ أَنْتَ الْعَزِیزُ وَ أَنَا الذَّلِیلُ وَ أَنْتَ الْغَنِیُّ وَ أَنَا الْفَقِیرُ وَ أَنْتَ السَّیِّدُ وَ أَنَا الْعَبْدُ وَ أَنْتَ الْغَافِرُ وَ أَنَا الْمُسِی ءُ وَ أَنْتَ الْعَالِمُ وَ أَنَا الْجَاهِلُ وَ أَنْتَ الْحَلِیمُ وَ أَنَا الْعَجُولُ وَ أَنْتَ الرَّحْمَنُ وَ أَنَا الْمَرْحُومُ وَ أَنْتَ الْمُعَافِی وَ أَنَا الْمُبْتَلَی وَ أَنْتَ الْمُجِیبُ وَ أَنَا الْمُضْطَرُّ وَ أَنَا أَشْهَدُ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ الْمُعْطِی عِبَادَکَ بِلا سُؤَالٍ.

و تویی بخشنده و من سائل، و تویی دارای جود و من بخیل، و تویی توانمند و من ناتوان، و تویی عزّتمند و من خوار، و تویی بینیاز و من تهیدست، و تویی آقا و من بنده، و تویی آمرزنده و من بدکار، و تویی دانا و من نادان، و تویی بردبار و من شتابزده و تویی رحم کننده و من رحم شده و تویی عافیت بخش و من بلازده و تویی اجابت کننده و من ناچار و پریشان، و گواهی میدهم که تویی خدا، معبودی جز تو نیست، عطابخش بندگانی بدون درخواست ایشان.

وَ أَشْهَدُ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الْمُتَفَرِّدُ الصَّمَدُ الْفَرْدُ وَ إِلَیْکَ الْمَصِیرُ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ وَ اغْفِرْ لِی ذُنُوبِی وَ اسْتُرْ عَلَیَّ عُیُوبِی وَ افْتَحْ لِی مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً وَ رِزْقاً وَاسِعاً یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ

و گواهی میدهم تویی خدای یگانه یکتای بی همتای بینیاز تک، و بازگشت همه به سوی تو است، خدایا بر محمّد و اهل بیت پاک و پاکیزه اش درود فرست و گناهانم را بیامرز و بر من بپوشان کاستی هایم را و از پیشگامت برای من رحمت و روزی فراوان بگشا،‌ای مهربان‌ترین مهربانان، و سپاس خدا را پروردگار جهانیان، و خدا ما را بس است و چه نیکو وکیلی است و جنبش و نیرویی نیست جز به عنایت خدای والای بزرگ.

امام صادق علیه‌السلام ، در ماه رجب این دعا را هر روز می خواندند:

خَابَ الْوَافِدُونَ عَلَى غَیْرِکَ وَ خَسِرَ الْمُتَعَرِّضُونَ اِلّا لَکَ وَ ضَاعَ الْمُلِمُّونَ اِلّا بِکَ وَ أَجْدَبَ الْمُنْتَجِعُونَ اِلّا مَنِ انْتَجَعَ فَضْلَکَ بَابُکَ مَفْتُوحٌ لِلرَّاغِبِینَ وَ خَیْرُکَ مَبْذُولٌ لِلطَّالِبِینَ وَ فَضْلُکَ مُبَاحٌ لِلسَّائِلِینَ وَ نَیْلُکَ مُتَاحٌ لِلْآمِلِینَ وَ رِزْقُکَ مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصَاکَ وَ حِلْمُکَ مُعْتَرِضٌ لِمَنْ نَاوَاکَ عَادَتُکَ الْإِحْسَانُ إِلَى الْمُسِیئِینَ وَ سَبِیلُکَ الْإِبْقَاءُ عَلَى الْمُعْتَدِینَ اللهُمَّ فَاهْدِنِی هُدَى الْمُهْتَدِینَ وَ ارْزُقْنِی اجْتِهَادَ الْمُجْتَهِدِینَ وَ لا تَجْعَلْنِی مِنَ الْغَافِلِینَ الْمُبْعَدِینَ وَ اغْفِرْ لِی یَوْمَ الدِّینِ.

ترجمه:

آنان‏که بر غیر تو بار یافتند ناامید گشتند، و آنان‏که به کارى جز تو پرداختند زیانکار شدند، و آنان‏که به درگاه غیر تو وارد شدند به تباهى رسیدند، و سودجویان دچار قحطی شدند، مگر آنان‏که از فضل تو سود جستند، در رحمتت به روی مشتاقان باز است، خیرت به خواهندگان‏ عطا شده، احسانت برای نیازمندان گوارا است، و عطایت برای آرزومندان آماده است و روزی ‏است حتى براى روی گردانان از فرمانت گسترده است، و بردبارى‏است کسانی را که به دشمنى‏ات برخاسته‏اند نیز شامل است، شیوه‏ات به بدکاران احسان، و روش ات زندگی‏ بخشیدن به متجاوزان است، خدایا مرا به راه رهیافتگان بدار، و تلاش تلاشگران را روزی‏ام فرما، و مرا از بى‏خبران دورشده قرار مده، و روز جزا آمرزشت را نصیبم کن.

ماه رجب ، ماهی است، که فضیلت های زیادی برای آن شمرده شده است. مهمترین آنها فرصتی بزرگ برای بخشش گناهان و نزدیک شدن بیشتر به درگاه خداوند است.

در این ماه رحمت خدا هزاران هزار بار بیشتر شامل حال بندگان می شود.

در هر روز از ماه رجب در صبح و شام پس از نمازهای روز و شب این دعا را بخوانید:

«بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ» 

یَا مَنْ أَرْجُوهُ لِكُلِّ خَیْرٍ، وَآمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ كُلِّ شَرٍّ، یَا مَنْ یُعْطِى الْكَثِیرَ بِالْقَلِیلِ، یَا مَنْ یُعْطِى مَنْ سَأَلَهُ، یَا مَنْ یُعْطِى مَنْ لَمْ یَسْأَلْهُ وَمَنْ لَمْ یَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَةً، أَعْطِنِى بِمَسْأَلَتِى إِیَّاكَ جَمِیعَ خَیْرِ الدُّنْیا وَجَمِیعَ خَیْرِ الْآخِرَةِ، وَاصْرِفْ عَنِّى بِمَسْأَلَتِى إِیَّاكَ جَمِیعَ شَرِّ الدُّنْیا وَشَرِّ الْآخِرَةِ، فَإِنَّهُ غَیْرُ مَنْقُوصٍ مَا أَعْطَیْتَ، وَزِدْنِى مِنْ فَضْلِكَ یَا كَرِیمُ.

 دعه إني لاستحيي من الله عزوجل أن يكون ذو روح ينظر في وجهي وأنا آكل ثم لا اطعمه.

مردی به نام نجیح می گوید: حسن بن علی (علیه‌السّلام) را دیدم که غذا می‌خورد و سگی نیز در پیش روی او بود که آن حضرت هر لقمه‌ای که می‌خورد لقمه دیگری همانند آن را به آن سگ می‌داد. من که آن منظره را دیدم به آن حضرت عرض کردم: اجازه می‌دهی من این سگ را با سنگ بزنم و از سر سفره شما دور کنم؟

در جواب من فرمود: «دعه انی لاستحیی من الله (عزّوجلّ) ان یکون ذو روح ینظر فی وجهی و انا آکل ثم لا اطعمه؛

او را بحال خود واگذار که من از خدای (عزّوجلّ) شرم دارم که حیوان روح داری در روی من نگاه کند و من چیزی بخورم و به او نخورانم! »

​

متن دست نوشته شهید چمران :

از نظر تاریخی: بیت المقدس مورد احترام مسلمانان است، قبله‌گاه مسلمانان است.

از نظر سیاسی: یک سازمان معتقد (به) برتری نژادی میخواهد بر قدس تسلط پیدا کند. در خاورمیانه پایگاهی برای امپریالیسم – مرکزی برای ایجاد یک دین (و) برتری نژادی. برای بلعیدن نفت – (برای) کوبیدن انقلابیون منطقه.

از نظر فلسفی: ما می‌خواهیم قدس به پرستشگاه مومنین عالم بدل شود - (جهانیان) با آزادی می‌توانند در آنجا عبادت کنند – می‌خواهیم قدس و فلسطین را از زیر سیطره صهیونیسم و برتری نژادی ، تعصب و خرافات بیرون آوریم – می‌خواهیم معیارهای انسانی را زنده کنیم – می‌خواهیم انسان از زیر سلطه تعصب و استعمار و استثمار آزاد شود – عبادت خدا وسیله آزادی اوست. قدس و فلسطین برای همه مسلمانان مقدس است و فقط مرتبط به فلسطینیان نمی‌باشد ، قبله گاه همه مسلمانان (است) و همه مسلمانان وظیفه دارند آن را آزاد کنند. از آنجا که قدس و فلسطین جنبه معنوی و روحی دارند ، محل نزول وحی و پیامبران است – قبله گاه مسلمین عالم است ، بنابراین ادامه در راه فلسطین و قدس باید با معنویت روبرو شود – باید مکتبی باشد، هدفش خدا و راهش نیز خداگونه باشد- آزاد کردن یک محل روحی و مقدس باید توسط یک نیروی مومن و روحی انجام شود.

​

شهیدآوینی: راه قدس با کاهلی و تن آسایی و دل به جیفه بی مقدار دنیا بستن میانه ای ندارد…راه قدس مرد جنگ میخواهد.

​ ​

فرمانده شهید قاسم سلیمانی: هر که به یاری فلسطین نشتابد مسلمان نیست دفاع از فلسطین مصداق واقعی دفاع از اسلام است. 

​

شهید عماد مغنیه: هدف کاملا مشخص و دقیق است و آن از نابودی اسرائیل است.

​

​​​

​

​

​

​

​

إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ

معناى کلمه “لیلة” فاطمه و معناى کلمه “قدر” یعنى خدا، پس کسى که فاطمه را آن‌ طور که باید و شاید بشناسد لیلة القدر درک نموده است.

《وَمَا أَدْرَاک مَا لَیلَةُ الْقَدْر¤ لَیلَ الْقَدْرِ خَیرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ》 یعنی چه چیز تو را دانا گردانید که شب قدر چیست؟  شب قدر بهتر از هزار ماه است، یعنی بهتر از هزار مومن است، و آن؛ حضرت فاطمه «سلام الله علیها» است.

《تَنَزَّلُ الْمَلَائِکةُ وَالرُّوحُ فِیهَا》 و ملائکه مومنانی اند که مالک یعنی واجد و دارنده علم آل محمد «صلی الله علیه و آله و سلم» اند. و «روح القدوس» همان فاطمه «سلام الله علیها» است.

《بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کلِّ أَمْرٍ سَلَامٌ هِی حَتَّی مَطْلَعِ الْفَجْرِ》 به اذن و فرمان آفریدگارشان از جهت هر کاری، این شب سلام است، یعنی سلامت و برکت و فضیلت است تا وقت طلوع فجر یعنی تا زمان خروج قائم آل محمد «صلوات الله علیهم».  «إِنَّمَا سُمِّیَتْ فَاطِمَةُ لِأَنَّ الْخَلْقَ فُطِمُوا عَنْ مَعْرِفَتِهَا»؛  «نام فاطمه را فاطمه نهادند برای این‌که آفریدگان بریده و جدا شدند از کُنه معرفتش»؛  بنابراين حقیقت وجود حضرت فاطمه مثل شب قدر پنهان است و حقیقت ذات ایشان برای همگان قابل فهم نیست و مگر عده ای خاص ؛حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و ائمه اطهار علیهما السلام.